Sabtu, 19 April 2014

Wani apa Ora - Cerita Pendek Bahasa Jawa Banyumasan

Wani apa Ora ???

Nyong sering banget diolokna kecing marang bocahan. Amarga nyong nangis mingseb-mingseb nek weruh gambar setan. Tapi wis kaya kue udune direwangi ngilangaken rasa wedi, malah diweden-wedeni  bae. Malahan bocah-bocah pada seneng banget nek weruh nyong nyiwek ngasi mingseb-mingseb. Tapi wes mesti udu kanca wadon sing seneng ngledeki nyong ngasi nangis. Bocah-bocah lanang sing getol banget nggole ngledek. Ngasi rasane sedina bae ora ngledek rasane getir ndean. Jere mae nyong lair pas dina esih awan. Mulane nyong kue dadi kecing, apa maning pas cilik sering diweden-wedeni marang mbekayu lan kangmase nyong. Yawis, dadine siki nyong kayakiye. Kecinge eram. Jane ya nyong pengin kaya bocah biasa, nek lewat dalan peteng ora mlayu kebancang-bancang. Ora njerit nek weruh wong-wongan sawah pas sandingkala. Terus ora ketar-ketir nek lampune mati padahal lagi bareng-bareng karo kanca-kanca. Tapi rasane urung teyeng nggole ngendalekna rasa wedi , amarga imane nyong urung kuat ndean.
Kaya kiye sebele dadi Bantara, kudu wajib melo kegiatan diklat sing wes genah ana kegiatan ‘Jurit Wengi’. Malah kudune dadi setan sing meden-medeni adek kelas. Nyong wes bisa mbayangna keprige sikape nyong sing gapen meden-medeni tapi malah keweden dewek seurunge.
“Eni, ko dadi pocongan bae apa dadi kuntilanak? Ko manggone nang mburi wit pelem ya. Anteng bae, nek pengin improvisasi kaya suara memedi ye orapapa. Palahane jos gandos!!”, jere Indro sing pancen dadi pratama nang bantara sekolahe nyong. Neng ati nyong jerit seseru-serune , Masyaalloooh kepriye iki suara medi ye kaya ngapa, nyong kon improvisasi kaya ngapa. Nang mburi wit pelem? Nek malah memedine metu temenan nyong bakal ngompol kiye. Masa selama kurang lewih 3 jam nyong ngadeg dewekan nang mburi wit pelem pas tengah wengi. Nunggoni adek kelas liwat ye gemeter dewek malah. Duh gusti Allooooohhh ...
“Heh!! Eni!! Wani apa ora? Masa bantara ora wani? Le gemiyen koe kepriwe nggole melo jurit malam?”,takone Indro.
“Emmm eh anu ... nyong lagi lara pas lagi Jurit malam. Dadine ora ngerti.”,jawabe nyong ndap-ndep kaya ketek ditulup.
“Le pas pelantikan Bantara?”
“Ih ko ka kepo temen si ya ndrooo...”,jawabe nyong nggo ngalehna pitakonane Indro.
“Lhoooo bebas. Ko mesti ora melo ye? Bocah ka kecinge ndeles. Diweruhi medi temenan leh ndais.”
“Ko ka jahat temen ya ndrooo. Malah ndongakna kaya kue? Pas pelantikan nyong kan lagi mudik nang kampung, dadi ora bisa mangkat. Nyong juga wis ijin ka.”,jelase nyong marang Indro. Pancen si alesane sekenane pikirane nyong. Jane ye anu ora wani mangkat, gelem-gelem semaput ndisit nembe diundang jenenge kon maju rute. Kebukak kabeh iki kedoke nyong. Gara-gara Indro.
“Terus kepriwe koe? Garep melo apa ndekem bae neng umah?”
“emmm anu kae ... anu laah.”
“Anu apa En? Nek ko wani, medi kue bakal ngadoh. Malah ngrewangi ko ben wani. Tapi nek ko wedi, medi kue malah dadi seneng banget lan malah meden-medeni ko. Iki bisa dadi ajang latiane ko lho. Dadi ko ngerti kemampuane ko. Seurunge kiye ko ora tau nyoba kan? Kepriwe bisa ngerti ko wani apa ora? Ayo dong lawan rasa wedine ko.”,Indro ngomong sedawan-dawan.
Jebule ana bocah lanang kelase nyong sing krungu nyong bakal mangkat meden-medeni. Kambi pada lewat nang ngarepe nyong, pada ngguyu ngakak ngasi kepingkel-pingkel kaya anu lucu banget krungu nyong arep meden-medeni. “Eni ka kon meden-medeni. Nyong pasang sepuluh ewu nek Eni bali ora ndadak semaput!”. Nyong sing krungu kaya kue rasane mangkel banget, pengin tok keplak ndase kue bocah ngasi ngajaki batire taruhan nyong. Kurang gawean pancen ka.
“Nyong pasang sepuluh ewu juga nek Eni baline ora diculik wewe gombel. Hahaha”,seuwise pada ngomong sekepenak gundule dewek, bocah lanang telu kue ndelengna nyong kabeh. Nyong langsung ngerti, iki bocah-bocah mesti ngenteni jawaban tekan nyong. Gengsine nyong tukul gara-gara nggo taruhan batir sekelase nyong, iki udu masalah wani ora wani maning. Tapi iki masalah harga dirine nyong.
“I..ii..iii..iyaaa... nyong melo ndro. Nyong pan jajal.”,jawabe nyong kegagap-gagap.
“Naah kaya kue li. Kudu mangkat lho. Tok enteni. Nek ora, ko dipecat dadi bantara.”
“Ndro, kabari dewek ya nek Eni semaput apa digondol wewe gombel. Hahaha”
Wengine, nyong ora bisa turu mikirna ngesuk nasibe nyong gapen dadi apa. Sukur-sukur nek nyong bisa ngadeg nang mburi wit pelem selama 10 menit. Nek urung ana 5 menit wis semaput si kepriwe ya. Tapi bisa ora bisa kudu bisa. Ibarate pejuang jaman gemiyen ye “Mati seurunge perang!!!” utawa “Menang utawa mati!!!”. Nah nyong kudu bisa menang. Isin dong kambi pejuang gemiyen. Masa mung kaya kiye nyong wis mati , eh kalah disit. Bismillah , ngesuk isuk-isuk nyong gapen njaluk jampi-jampi marang simbah ben ora diganggu demit wit pelem. Siki turu ben ngesuk seger. Kan eman-eman banget wis melo bantara 2 tahun, ibarate gari pensiune jabatan bantara malah wis dipecat. Oh nooooooooo!!! Eman-emane nganggo banget, ora eman-eman saja. Berarti nyong kudu perang nglawan rasa wedine nyong.
Isuk-isuke nyong kelalen njaluk jampi-jampi marang simbah. Asale nyong tangi kawanen gara-garane mbengine ora bisa turu kepikiran wedine nyong. Nyong kepuntal-puntal maring sekolah karo rupa sing ora seger. Jam pertama ulangan nanging nyong mlebu telat, ulangan wis nang tengah-tengah. Ora ana wektu tambahan nggo nyong. Wis untung nyong esih bisa melo ulangan. Nek ora nyong bakale ulangan dewek nang ruang guru.
Sorene nyong ora bali disik marang umah, nyong nggolet properti nggo dadi medi mengko wengi, nggolet peralatan sing kurang nggo persami. Ngasi wengi nyong sibuk ngurusi out bond adek kelas ngasi wengine api unggun seneng-seneng. Nah pas tengah wengine nyong wis mulai dag dig dug atine ora genah-genah. Kringete gemrobyos neng kabeh awak. Kringet anyes pada mili lan rupane nyong dadi pucet njlecet. Sing sadar perubahan rupane nyong ya mukur Indro. Kayane kae nggatekna banget nyong sida melo apa ora.
“Ko orapapa mbok En? Sida melo ora?”,takone Indro.
“Iya sida. Nyong orapapa. Ngene kostum’e nyong mangkat disik ya.”,nyong jawab kambi ngelonyor lunga mumpung ana batire si Retno gapen maring panggonan sing wis disepakati. Nyong wis gutul wit pelem, Retno lunga maring tengah sawah ninggalaken nyong dewekan. Kambi ngenteni adek-adek kelas sing ora lewat-lewat. Nyong njegong nang ngisor wit pelem.
“Assalamu’alaikum mbah ... bismillaahirrahman nirrahim. Kulo mboten ajeng ngganggu. Numpang mbaah .. numpang.”,kambi gemeteran nyong njegong kambi ngeling-eling omongane Indro begen wani. Kambi nyanyi neng jero ati, ora krasa wis ana sorot lilin kang adohan kambi suara gemrisik.

“Kue mesti adek kelas.”,omonge nyong nang jero ati. Nyong siap-siap meden-medeni, nyong ngadeg lan nirokake suara kuntilanak. Asale kostum sing tok enggo kuwi daster putih dawa lan rambute nyong dirembyang semrawut ora genah. Raine nyong uga dipupuri putihe eram kaya badut. Wis nirokke suara kuntilanak semirip-miripe, nyong berhasil. Adek kelas mlayu kebancang-bancang kambi jerit-jerit kaya kucing kejepit. Nyong dadi ngguyu ndeleng tingkahe menungsa sing tok weden-wedeni kue.tapi nek dipikir-pikir, kue kaya sikape nyong nek lagi diweden-wedeni batir-batir kelas. Jebule pancen kepenak ya ngledeki,meden-medeni wong. Nyong siki ngerti senenge batir-batir weruh nyong kaya kue. Tapi sing gawe nyong kaget seuwise kegiatan persami, jebule nyong wani ngadeg dewekan nang mburi wit pelem sing jere-jerene angker. Untung bae nyong ngerti wit pelem kue angker seuwise dadi medi, nek urung, mesti nyong malih dadi medi amarga pucet njlecet kambi mampu pesing gara-gara ngompol neng katok. Alhamdulillah... jebule rasa wedi kue bakal ilang nek dewek bisa nglawan rasa wedi kue. Nek urung dijajal, aja ngomong ora bisa. Seorane dewek wis tau njajal. Siki batir-batir pada sebel amarga nyong ora keweden maning nek dituduhna gambar setan apa diweden-wedeni rupa setan. Syukur ya!!

Tidak ada komentar:

Posting Komentar